Page content

article content

Brief aan mijn fokster (van pup Nibor)

Dit is de brief die onze Nibor, een kooiker reu, schreef aan Hennie en Jan, de fokster en haar man, kort na zijn verhuizing van hen naar ons.

“Hallo Hennie en Jan,

Ik dacht, ik laat even wat van me horen. Ik heb ook wel wat te melden, nadat ik gisteren bij jullie weg ging.

Opgehaald met de auto

Dat was wel gek, bij Ageeth op schoot. Weet je waarom het zo gek was? Ik lag op schoot, maar er was ook gebrom  te horen en de bomen gingen heel hard voorbij. Niet als die boom bij jullie puppy-ren, want daar kun je rustig onder scharrelen of je onder verstoppen zonder dat hij wegloopt.

De eerste tien minuten vond ik wel heel eng in de auto. Ik gilde het uit. Maar daarna viel het al gauw mee. Op een gegeven moment viel ik in slaap. En toen ik wakker werd, mocht ik weer uit de auto.

Plassen op het gras

Het is hier wel mooi, vlak voor de deur is een strook gras (gek gevoel trouwens aan mijn pootjes, de eerste keer, wel lekker zacht). Op dat gras langs de weg heb ik zaterdag al vier keer geplast en één keer gepoept. In mijn hele grote ren op het terras ligt wel een krant, maar die heb ik nog niet nodig gehad.

Iedere keer ga ik weer even aan de riem naar het gras. Dat is wel even wennen om weg te gaan van huis aan de riem. Ik loop liever terug naar huis dan naar de hoek van de straat.

Puppyvoer en beloning

Ik krijg hier dezelfde brokjes als bij jullie, die zijn lekker. En ik heb al drie of vier keer een snoepje gekregen omdat ik ging zitten als Willem dat tegen me zei, als hij een snoepje voor mijn neus hield. Nou ja, dan ga je vanzelf zitten toch?

Mijn eerste dag

Toen we er net waren heb ik mijn middagslaapje gedaan en later, na het eten en plassen weer een flinke tuk.

Ik heb hier een mooie bench met wat speelgoed. Er lag ook een grote knuffelhond in. Nou, die heb ik er direct uit gesleept en vervolgens alle hoeken van de kamer laten zien. Willem zei nog dat ik even rustig aan moest doen, omdat hij er geen fatsoenlijke foto van kon maken, zo ging ik tekeer.

Veel slapen

Ik heb ook even tv zitten kijken. Naar een hele grote zanger op een plein. Maar ik kon mijn aandacht er niet zo lang bijhouden. Er zijn nog zo veel dingen te ontdekken. Daarna heb ik weer geslapen, nu op een matras die tussen de stoelen van Willem en Ageeth in ligt. Ik was helemaal bewusteloos, zo spannend was het geweest en zo druk had ik me gemaakt.

Om kwart over 12 werd ik weer wakker en toen zijn we met z’n drieën nog even buiten geweest, weer een plas gedaan. En toen naar bed. 

In de bench

Ik was al een paar keer in de bench gaan liggen met het deurtje open maar nu ging hij dicht. Ik kreeg een lekker stukje kauwstaaf mee en toen ging het licht uit. Volgens Ageeth heb ik twee piepjes gegeven en toen moet ik ingeslapen zijn want ze hebben me niet meer gehoord. 

Vind je het niet stoer? Ik in de bench in de woonkamer, een kooiker in een kooi dus, en Willem en Ageeth in de slaapkamer? Maar die slaapkamer is beneden, heel vlakbij en ze hadden de deur van de woonkamer open gelaten, zodat ze me konden horen.

Eigen knuffel

Willem vertelde vanochtend dat hij om 4 uur wakker was geworden en even bij me was wezen kijken. Hij heeft zelfs een klein lichtje aangedaan omdat het nog donker was, maar ik heb er niks van gemerkt. Het sliep ook wel lekker, zo samen met die knuffelhond.

Zindelijkheid

Maar om vijf uur moest ik toch wel plassen. Toen ik even piepte kwam Willem en zijn we naar buiten gegaan en heb ik een plas gedaan.

Daarna ging Willem wat op de computer doen, heb ik nog even een klein beetje kattenkwaad, puppykwaad eigenlijk, uitgehaald en ben ik op mijn matras in slaap gevallen. Ik denk dat ik morgen best nog een tukje in mijn bench kan doen, na het plassen. Of ik slaap gewoon een uurtje ofzo door. Willem staat toch meestal zo rond half zeven op.

Elders wandelen

Na ruim een week had ik het wandelingetje rond het huis eigenlijk wel gezien. Gelukkig hadden ze daar wat op gevonden en gingen we op de fiets ergens anders heen. Andere luchtjes, andere honden, allemaal heel spannend maar ook heel leuk.

Groetjes van Kwando, maar hier noemen ze me Nibor. Vind ik ook wel goed.”

Comment Section

2 reacties op “Brief aan mijn fokster (van pup Nibor)


Door Greetje Maenen op 26 april 2016

Wat een schitterend verhaal van kleine Nibor. Heel veel uit het verhaal doet me denken aan onze Teuntje, toen hij als pup in de auto mee naar huis ging. Hij zou het geschreven kunnen hebben. Na een opvoeding met hulp van Lisette van Eechoud is het nu een stoere tweejarige vent, waar we dol op zijn.


Door Nick op 10 mei 2016

Super leuk verhaal om te lezen.
Goed opgebouwd en zag het hele verhaal voor me.
Ik hoop dat jullie nog veel plezier hebben met Nibur.

Plaats een reactie


*