Page content

Een hondje erbij

article content

Een hondje erbij

Vandaag kwam ik een oud-cursist van me tegen in het bos. Hij loopt er altijd met zijn twee prachtige grijsbeige Weimarse Staanders, maar vandaag had hij nog maar een van de twee Weimarse Staande honden bij zich. Samen met een voor mij nieuwe ruwharige Teckel.

Het bleek dat hij de andere Weimarse Staander had moet laten inslapen omdat deze een ernstige vorm van kanker had. Het was snel gegaan. Zijn andere Weimarse Staander was duidelijk erg aangedaan en afgevallen. Daarom heeft hij besloten een hondje erbij te nemen, voor de gezelligheid. Het werd een te herplaatsen Teckel, want een klein hondje erbij leek hem wel gemakkelijk.

Niets is minder waar gebleken. De Teckel blijkt niet goed gesocialiseerd te zijn en beet in het begin ieder levend wezen dat in haar buurt kwam. Nu, een paar maanden later, gaat het iets beter. Maar ze mag nog niet los lopen, want dan is ze direct weg. De baas komt er achteraf achter, dat zo’n kleine hond toch veel meer werk met zich meebrengt dan dat hij ooit aan zijn twee Weimarse Staanders heeft gehad.

Ik vind het belangrijk om dit te melden omdat kleine hondjes nogal eens als gemakkelijk worden gezien. Heel veel kleinere honden zijn echter heel eigengereid en helemaal niet zo gemakkelijk. Daarnaast betreft dit een herplaatser. Met zo’n hond kun je ervan uitgaan dat deze vaak een extra “rugzakje” heeft. Merkbaar in de mate van socialisatie en opvoeding. Tenminste als het bij de eerdere baas daaraan ontbroken heeft.

Je moet heel stevig en consequent in je schoenen staan, om het mooie van zo’n hond naar boven te krijgen. Maar bovenal moet je heel geduldig en vriendelijk zijn. Want een herplaatser opnemen, die vaak niet voor niets weg moest bij zijn vorige baas, is absoluut een uitdaging!

Comment Section

0 reacties op “Een hondje erbij

Plaats een reactie


*