Page content

Ervaringsverhaal over herplaatser

article content

Ervaringsverhaal over herplaatser

Rianda schreef me dit ervaringsverhaal over een herplaatser, omdat zij mij had laten weten dat zij een Dobermann had opgenomen uit het asiel.

Hij was vastgebonden achtergelaten door zijn vorige eigenaar. Omdat ik het verhaal van Rianda bijzonder vind, deel ik het hier graag met je. Rianda bedankt voor je mooie mail!

 

Een positief verhaal over een herplaatste Dobermann

“Hallo Lisette,

De dobermann is bij ons omdat ze op moet passen met stof en ja het zijn lekkere wildebrassen.

Of ik tips heb voor herplaatsers, geen idee. Ik handel vaak uit wat ik denk dat ik moet doen. Hij was heel erg springerig, vaak zag ik er na 5 minuten uit alsof ik in de modder had gespeeld. Ik heb me toen opgegeven voor een hondencursus bij een kynologenclub en dat heeft hij goed opgepikt. Hij is een stuk rustiger geworden.

Naar andere mensen toe is hij op eigen terrein een bliksem, niet dat hij bijt maar hij laat wel weten dat hij er is. Als we visite hebben dan is het gewoon een schat, we hoeven hem niet weg te doen in een andere kamer.

Als we naar een dierentuin/weg gaan dan gaat hij mee en kan iedereen hem aaien. Wel reageert hij op ons handelen, schrikken wij dan is hij allert enz. Ook naar andere dieren toe is hij sociaal.

Ik moet heel eerlijk zeggen dat ik in het begin zoiets had van WAT GA JIJ DOEN als er andere mensen aankomen lopen? Mijn houding was, rechtop lopen, ontspannen en gaan met die banaan. Hij was rustig en ik ook, nam hem los mee, hij luisterde goed. Zelfs joggers waar de meeste honden een hekel aan hebben doet hij niets.

Ik kan alleen maar de tip geven: Je kunt het HEEL GOED treffen met een dier uit een asiel.

Neem de tijd, heb heel erg veel geduld om zijn/haar vertrouwen te winnen. Heb vertrouwen in jezelf en in je hond, sta open voor je hond en je krijgt een lieve vriend/in erbij.

Bij problemen ga naar een hondenclub en er gaat een nieuwe wereld voor je open. Het is goed voor je gezondheid, actief bezig zijn, goed voor de band met je hond en je leert er heel veel van. Ook over de hond.

Wat ik vaak zie zoals nu weer met Barbie’s baby op tv, de hond word weggehouden bij de baby? Waarom? Is er een baby op komst dan moet de hond weg. Waarom? Ik heb mijn kinderen gekregen met 6 honden in huis. Niets aan de hand, als je de situatie maar niet ineens gaat veranderen. Mag de hond op de bank, dan ook als de baby er is. Vaak gaan mensen daar de mist mee in omdat de hond dan ineens een vies monster is dat baby’s bijt enz. Ik heb de honden altijd bij de kinderen gelaten, hoe klein ze ook waren, vies? Wat is vies? Een opa/broer/vader/oom/vriend enz die naar de wc is geweest en zijn handen niet gewassen heeft is net zo vies dan de tong van een hond.

Onze kinderen zijn er groot mee geworden, wel met normen en waarden naar de dieren toe. Een staart is niet om aan te trekken, ook oren niet, ogen zijn niet om in te prikken. Het bordje eten is voor jou en niet voor de hond. Als je dat allemaal spelenderwijs leert vallen de bijtincidenten wel mee. Maar door het hysterische gedoe VAN DE MENSEN gaat het fout.

Mocht de hond toch overdreven aandacht hebben voor andere dieren/mensen laat hem/haar dan aandacht hebben voor jou, praten en iets lekkers doen soms wonderen en als hij dat weet dan komt het helemaal goed.

Ik ben met de Husky nu ook aan het oefenen dat ze niet iedere keer naar andere dieren/mensen toe wilt en dan loopt te gillen van enthousiasme. Het gaat steeds beter. Ik ben geen hondenfluisteraar of wat dan ook maar doe dingen op gevoel. Volgens de hondenschool leraar heb ik een goede chemie met mijn hond en dat is zeldzaam. Ik ben er voor de hond en de hond is er voor mij, samen zijn we vrienden dat maakt mij blij!

Ik heb niet zoveel tips voor je (note Lisette; dus wel šŸ˜‰ maar misschien schiet me nog wel iets te binnen en dan mail ik het wel. Ik hoop dat je veel mensen kunt bereiken en er niet zomaar onbezonnen aan een dier word begonnen. HEEL VEEL SUCCES!!!!!!!!!!!!!

Lieve hondengroeten van Rianda”

Comment Section

1 reactie op “Ervaringsverhaal over herplaatser


Door Bob op 3 februari 2016

Hallo mensen,
Zit net het herplaatser verhaal te lezen en vanuit mijn ervaring kan ik een herplaatser alleen maar toe juichen. Mijn hond is een marktplaats gevalletje maar ik heb nog nooit zo’n trouwe en lieve hond gehad. Ja je hebt wat geduld nodig en je moet luisteren naar wat je boeren verstand je zegt. Je weet niet wat er met het hondje gebeurd is en zult dus zelf opnieuw de opvoeding moeten doen. Zolang jij als baas het vertrouwen hebt dat het goed komt en jij dat zelf ook uitstraalt naar je hond en de omgeving , komt het ook goed. Het kost meer tijd maar je krijgt er ook veel voor terug.

Plaats een reactie


*