Onze pup is er

Eindelijk is het zover: Ruby, ons 8 weken oude Border Terriërtje, is bij ons gekomen.

We hebben er 6 maanden op gewacht! Spannend!

We moesten 170 km rijden om haar op te halen en hadden voor de zekerheid een gloednieuwe bench in de auto gezet. Wat was ze gegroeid sedert de laatste keer dat we haar hadden bezocht!

Na een gezellig samenzijn met de fokkers en na afwikkeling van de formaliteiten zijn we vertrokken. We hebben papieren, een wormenkuur en het hondenpaspoort meegekregen plus persoonlijke adviezen van de fokster.

Op de terugweg heb ik de bench niet gebruikt en haar lekker op schoot genomen.

Ze lag stil en sliep de meeste tijd, dus dat was geen enkel probleem. Pup Marion Raven slapend week 1

Thuis gekomen liep ze eerst aarzelend door de kamer en verkende de hele kamer en de keuken. Ze dronk wat en voelde zich duidelijk al snel op haar gemak.

Ze begon te spelen (nou ja, spelen… het was meer een soort schijngevecht) met een knuffel. Die is na de eerste drie dagen nog steeds haar favoriet.

De eerste nacht ging goed. Om half 12 heb ik haar nog uitgelaten en om half 5 stond ik al weer naast de bench. Ik had in een hoek van de bench een krant neergelegd voor het geval dat ze de nacht niet zou halen.

Ze had ’s avonds maar heel even gepiept en lag nu als een klein sfinxje op me te wachten. De krant was nog droog en ik ging gauw naar buiten, waar ze een grote plas deed.

Wat was ik trots!

Ze is nu drie dagen bij ons en ik heb de nachten opgerekt, nu van elf uur ’s avonds tot half 6 ‘s morgens. Ze piept helemaal niet meer en alles blijft keurig droog!

Ik heb inmiddels de maaltijden teruggebracht van 4 naar 3 en geef haar dagelijks 150 gram voer. Dat is moeilijk, want ze vindt dat zelf véél te weinig!

De zindelijkheidstraining gaat boven verwachting. Ik laat haar in ieder geval iedere 2 uur uit, zodra ze wakker wordt uit een dutje. Een ongelukje in huis komt, behalve de eerste middag, niet meer voor. Ze heeft zelfs al tweemaal aangegeven dat ze naar buiten wil om te plassen!

Oeps, toch net een ongelukje op de keukenmat…

In deze drie dagen is ze al aan veel dingen gewend die ze voorheen niet kende: de stofzuiger, in de bench in de auto, regen, eenden in het park en nog veel meer indrukken.

Aan de riem loopt ze niet graag. Ze krabt aan haar tuigje en wil het liefs gelijk weer naar huis. Het huis kon ze vanaf het begin goed vinden, ze gaat hard lopen als ze vlakbij is.

Ik doe iedere ochtend een klein rondje, dan is het nog stil op straat en krijgt ze weinig prikkels. Ze loopt dan aardig mee. De andere keren beperk ik het uitlaten tot even heen en weer lopen over het pad achter het huis.

Maandag ga ik met de lessen beginnen, dus de eerste cursusweek van de puppycursus van Lisette.

Ik ben benieuwd hoe dat zal gaan!

Over de schrijver
Ik begeleid inmiddels al heel wat jaren puppy eigenaren met hun pups. Soms onzekere pups, soms juist hele zelfverzekerde pups en alles wat daartussen zit. Met mijn online puppy-, puber- en spelcursussen, inclusief mijn ondersteuning waar mijn cursisten altijd op kunnen terugvallen, zijn er al heel veel fijne en warme banden opgebouwd tussen eigenaren en hun viervoeters.
José Peters
Door

José Peters

op 20 Jun 2016

Wat leuk Marion om jullie ervaringen met Ruby zo te kunnen volgen.

Ria de Wijn
Door

Ria de Wijn

op 21 Jun 2016

Wat leuk !! Heel veel plezier van jullie hondenkind en succes met de opvoeding.

Reactie plaatsen