Page content

article content

Zoektocht naar eerste hond

In 1997 kregen wij onze eerste hond. Er was net bij ons ingebroken en ik wilde een hond om me veiliger te voelen.

Bovendien was mijn zoon, toen zeven jaar, bang voor honden. Als klein ukkie was hij een keer ondersteboven gelopen door een wat al te enthousiaste Labrador.

Ik dacht twee vliegen in één klap te slaan, en dat heeft gewerkt!

Onze eerste hond, onze prachtige Aminta

Nadat ik had besloten dat onze eerste hond er zou komen, ging ik op zoek naar een ras dat bij me paste. Dat viel nog niet mee, want ik had eigenlijk nog nooit een hond van dichtbij meegemaakt. Dus kocht ik de dikste encyclopedie die ik vinden kon. En ik aan het bladeren.

Ik zag veel honden die me op het eerste gezicht interessant leken. Maar als ik het karakter leuk vond, stond het uiterlijk me vaak niet aan. En als ik het uiterlijk leuk vond, waren er weer allerlei bezwaren tegen het karakter. Of tegen de behoeftes die specifiek bij het betreffende ras hoorde.

Zo wilde mijn zoon graag een Husky – en die vond ik ook prachtig – maar Husky’s hebben wel heel veel beweging nodig! Dus dat leek me niet ideaal.

Eerste hond van Miriam Eurasier

Zelf vond ik de Bordercollie erg mooi. Echter, daar moet je toch echt mee gaan werken, zodat de hond zich niet gaat vervelen.

Zo kwamen er vele bladzijden met honden voorbij. Maar mijn droomhond had ik nog niet kunnen ontdekken.

Tot ik op zekere dag een hondenblad kocht waarin de Eurasier als “tweede ras van de maand” stond. Ik zag de foto’s en ik was meteen helemaal weg van het uiterlijk. Ik las de karakterbeschrijving en ik was op slag verliefd!

Keus voor hond gemaakt.. en dan?

Ik kwam erachter dat je een Eurasier niet zomaar kan aanschaffen. Vanuit de rasvereniging zijn er allerlei bepalingen waardoor je nog geruime tijd de kans krijgt om je aanvraag voor een pup te herzien.

In de eerste plaats is er een lange wachtlijst. In de tijd dat ik mijn eerste hond, mijn eerste Eurasier wilde hebben was die wachttijd in Nederland ongeveer drie jaar. Dus heb ik me ook ingeschreven in Duitsland, waar de wachttijd mogelijk korter zou uitvallen.

Daarnaast kun je je pas op de wachtlijst laten zetten als je eerst met de Eurasier in levende lijve hebt kennisgemaakt. In mijn geval ging ik kijken bij een eigenaar in Oegstgeest. Ik was zo zenuwachtig alsof ik een afspraakje had met George Clooney! Maar gelukkig zakten de zenuwen al gauw. De Eurasier was in het echt nog mooier en rustiger dan ik had durven hopen!

Een kenmerk van de Eurasier is dat ze erg eenkennig zijn. Ik was vooraf gewaarschuwd dat ik de hond niet zomaar mocht aaien. Het was daarbij het beste om direct oogcontact te vermijden en af te wachten wat er gebeuren zou.

Al snel kwam de hond bij me zitten en begon mijn handen te likken. Een uitzonderlijke ervaring! Door deze mooie ervaring had ik zomaar de indruk dat ik niet alleen een warm gevoel kreeg van de Eurasier, maar de Eurasier ook van mij.

Eindelijk onze pup ophalen

Na deze persoonlijke ontmoeting, begon het lange wachten. In januari was mijn inschrijving op de wachtlijst geaccepteerd en in september werd ik gebeld dat er een nestje was geboren! Ik zou in aanmerking komen voor één van de pups! Het was wel een beetje ver weg, werd me verteld.

Uiteindelijk zijn we vanuit Waddinxveen, waar ik woon, helemaal naar een plaatsje gereden vlakbij Berlijn om de pup te zien. We maakten kennis met de fokkers en we lieten een doek achter om later weer mee te nemen als vertrouwd “anker” voor de pup.

Een paar weken later reden we nogmaals die afstand om de pup dan uiteindelijk op te halen. We noemden haar Aminta, wat “beschermster” betekent.

Eerste hond eurasier zoon Miriam

Ik kan wel zeggen dat het hebben van een hond in het algemeen, maar van Aminta in het bijzonder, mijn leven volkomen heeft veranderd! Ik ben besmet geraakt met het hondenvirus. Zonder hond voel ik me niet meer compleet.

En mijn zoon? Hij is helemaal over zijn angst voor honden heen geraakt. Hij heeft intussen de opleidingen Diermanagement en Paraveterinair gedaan en hoopt erop met honden en/of andere dieren te kunnen gaan werken! Onze eerste hond was dus voor ons beide een verrijking!

Comment Section

1 reactie op “Zoektocht naar eerste hond


Door Natascha van den Berk op 29 maart 2018

ik heb ooit voor mijn verjaardag een poedel gekregen, ik geloof dat ik 10 jaar was, 18 jaar geleden ben ik gaan samen wonen en toen hebben we gekozen voor een border collie anderhalf jaar later ’n tweede border collie, na de scheiding in 2007 heb ik beide honden mee genomen, nooit geen spijt gehad dat ik dat heb gedaan, beide honden zijn inmiddels overleden, nu heb ik een markiesje inmiddels 5 jaar oud, nu ben ik lid van de border collie vereniging en sta op verschillende wachtlijst bij een aantal border collie fokkers, met de bedoeling over een paar jaar een border collie pup naast mijn markiesje, omdat mijn gezondheid veel slechter is als toen ik Dj en Chico had, wil ik van deze hond een hulphond maken zodat hij zijn energie toch kwijt kan, ben ik bij een hond uitgekomen die in een gastgezin zit en Ceelin word deze maand loops, dus word het vervroegt, nu nog tegen mijn ouders vertellen(ik woon na mijn scheiding weer thuis, achter in het gastenverblijf) dat er over een paar maanden een pup komt en toch weer een border collie
gr:Natascha

Plaats een reactie


*